رعایت ادب و پرهیز از  بی ادبی نسبت به ساحت مقدس امام زمان علیه السلام تکلیف دیگر مومن است. شرکت در مجالس و محافلی که در آن ها امام عصر علیه السلام به بدی یاد شده مورد انکار قرار می گیرند یا ذکر و یاد آن حضرت به تمسخر گرفته می شود از مصادیق و موجبات بی ادبی در حق آن حضرت است که باید به شدت از آن پرهیز کرد.حتی باید از شرکت در مجالسی که از ذکر خدا و یاد امام عصر علیه السلام خالی است و اهل آن از یاد آن حضرت غافلند پرهیر کرد. زیرا شرکت در چنین مجالس و محافلی نیز از مصادیق قطعی عدم رعایت ادب نسبت به آن حضرت است.

امام صادق علیه السلام می فرمایند: " هرکس ایمان به خدا و جهان آخرت  دارد در مجلسی که در آن امامی سست وتباه می گردد یا به مومنی عیبی گرفته می شود نمی نشیند."

دیگر از تکالیف مردم در قبال آن حضرت رعایت ادب نسبت به آن بزرگوار هنگام ذکر و یاد ایشان است.مومن باید آن حضرت را تنها با القاب شریف  و مبارک ایشان : نظیر حجه . قائم . مهدی. صاحب الامر .صاحب الزمان و مانند آنها ویا با کنیه ی او نظیر :اباصالح ومانند آن یاد و خطاب نماید.

همچنین مومن باید هنگام خواندن ونوشتن اسامی مقدس آن حضرت تعظیم را مراعات نموده و اسامی ایشان را با احترام و تعظیم بیان دارد و به عنوان مثال ار عناوین و عباراتی هم چون "حضرت" یا "مولا" ابتدای نام آن حضرت و از سلام ها درود ها وودعاهایی همچون "علیه السلام" "سلام الله علیه" " علیه الصلاه و السلام" "ارواحناله الفداء" "عجل الله تعالی فرجه الشریف "

پس از نام ایشان استفاده کند.

رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم می فرمایند: "هرکس در کتابی بر من درود بفرستد مادامی که اسم من در آن کتاب است ملائکه پیوسته برای او طلب مغفرت می نمایند."

باید در خاطر سپرد که تعظیم آن حضرت و دیگر ائمه اطهار علیهم السلام به نوشتن (ص) کنایه از " صلی الله  علیه وآله وسلم" و مانند آن به دست نمی آید و باید از این گونه رموز پرهیز کرد.

دیگر از شرایط ادب در برابر آن حضرت  آن است که نام . اسامی آن بزرگوار بدون طهارت لمس نگردد وجایی بین نشود که مورد وهن و سبکی قرار می گیرد.

تکلیف دیگر آن است که در صورت شنیدن و دیدن اسم مبارک آن حضرت و القاب و کنیه ی او احترام لازم را مبذول داشته و برای تعظیم و تکریم آن بزرگوار از جای خود برخاسته و بایستد به ویژه به جهت اسم مبارک "قائم".

برخاستن برای نام گرامی آن حضرت به ویژه قائم می تواند به این معنا باشد که ما برای نصرت و یاری تو آماده ایم وبرای اینکار قیام خواهیم کرد .از طرفی بدون شک  هرجا که نام مبارک آن حضرت برده شود آن وجود مقدس فورا حاضر شده و به گوینده توجه خواهد نمود.پس سزاوار است به جهت احترام حضور و ورود آن وجود مقدس قیام کرده و بایستیم  .

بيا

     اي طبيبا بسر بستر بيمار بيا                               

    بهر دلداري دلسوخته زار بيا
    تو كه دل را به نگاهي بربودي زكفم                        

   بپرستاري بيمار دل افكار بيا
آتش هجر تو سوزانده همه هستي من                  

   به تسلاي دل و جان شرربار بيا
    اشك هجر است كه از ديده من مي بارد                    

بهر غمخواري اين چشم گهر بار بيا
   دل من خون شد و از ديده برون مي ريزد                  

   به تماشاي دل و ديده خون بار بيا
  يوسف فاطمه (ع) بين منتظران منتظرند                   

  پرده بردار ز رخ بر سر بازار بيا

http://www.yusofezahra.com/she'r.html

شوق دیدار یار راشاید نتوان برای همگان یک  وظیفه شمرد  این وظیفه ی عاشقی است .

این تکلیف سوختگان هجران است.

آن کس که فراق حضرت مهدی علیه السلام بی تابش کرده

آن کس که دوری رخ زیبای یوسف فاطمه علیهاالسلام خواب را از چشمانش گرفته

آن کس که غیبت مولایش راحت و آرامش و آسایش را از او سلب نموده به چیزی جز دیدار نمی اندیشد.

"بر من دشوار است که مردم را ببینم اما تو دیده نشوی "  فرازی از دعای ندبه .

دعای ندبه که مناجات زاری کنندگان از فراق ولی عصر علیه السلام است سرشار از این

 جلوه های شوق است .گویا امام صادق علیه اسلام که خود از مشتاقان حضرت قائمعلیه اسلام بودند دعای ندبه را به عنوان فراق نامه ای پر سوز و گداز در بین شیعه به ودیعت نهاده اند تا چگونگی شرح اشتیاق را به سوخته بالان آتش فراق بیاموزد:

" جانم فدای تو امام زمان ای نهایت آرزوی مشتاقان ای کسی که هر مرد و زن با ایمانی دیدار تو را تمنا می کنند و به یاد تو فریاد بر میدارند و در فراق تو ناله و زاری می کنند."

مولای ما ! سوزعطش به درازا کشید کی آن زمان فرا رسد که از آب گوارای دیدارت سیراب شویم؟

" کی میشود که ما تو را ببینیم؟ "

دعا برای فرج در بین همه ی دعاها از ویژگی خاصی برخوردار است دها روایت از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وامامان معصوم علیهم السلام در ترغیب مومنین به چنین دعاهایی وارد شده و علاوه بر آن دها دعای کوتاه و بلند مشتمل بر سوز و گداز برای تعجیل فرج از ناحیه ی آن بزرگواران روایت گردیده است که گواه گویایی بر اهمیت این دعا و اهتمام آنان به چنین دعایی به شمار می آید.

انگیزاننده ترین تعبیرات این روایت ها  فرمایشاتی است که دعای برای فرج را قرین و همراه همیشگی انتظار بلکه مصداق چشم انتظاری و تحقق بخش انتظار فرج می شمارد و دعا کننده را از خاصان یاوران حضرت مهدی علیه السلام به حساب می آورد.

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

" هر کس بر یلا شکیبا باشد  و به وسیله ی دعا چشم انتظار فرج از سوی خدا باشد از خاصان به شمار می آید."

و امام زمان علیه السلام خود می فرماید:

" برای تعجیل در فرج و ظهور من بسیار دغا کنید همانا این کار برای خودتان گشایش خواهد بود."

دعا کنید.اگر شیعه ی چشم انتظارید باید برای نزدیک تر شدن فرج دعا کنید.

بسیار دعا کنید.اگر فتنه های دوران غیبت را دریافته اید و اهمیت ظهور را میدانید باید بسیار دعا کنید.

برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید.که همانا همین دعا کردن فرج و گشایش شماست.

با همین بسیاری دعا است که خدا عنایات خاصه اش را شامل حال شما می گرداند.

با همین بسیاری دعا است که بصیرت شما افزایش میابد و در شناخت عوامل فتنه توانا تر می شوید.

با همین بسیاری دعا است که امیدتان به پیروزی فزونی می گیردد و توان استقامت بیشتر می یابید .

با همین بسیاری دعا است که بازوان همت تان قدرتمند تر می شود و روح مبارزه با باطل در درون تان اوج می گیرد.

و همین ها خود والاترین مصادیق فرج و روشن ترین جلوه های گشایش اند.

دعای فرج

خدایا بلا عظیم گشته و درون آشکار شد و پرده از کارها برداشته شد و امید قطع شد

و زمین تنگ شد و از ریزش رحمت آسمان جلوگیری شد و توئی یاور و شکوه بسوی تو است .اعتماد و تکیه ی ما چه در سختی و چه در آسانی بر تو است .

خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد آن زمامدارانی که پیرویشان را بر ما واجب کردی

و بدین سبب مقام و منزلتشان را به من شناساندی .به حق ایشان به ما گشایشی ده فوری

و نزدیک مانند چشم بر هم زدن یا نزدیکتر .ای محمد ای علی ای علی ای محمد

مرا کفایت کنید .که شمائید کفایت کننده ام و مرا یاری منید که شمائید یاوران من .

ای سرور ما ای صاحب الزمان فریاد فریاد فریاد دریاب مرا دریاب مرا دریاب مرا

همین ساعت همین ساعت هم اکنون زود زود زود ای خدا ای مهربان ترین مهربانان

به حق محمد و آل پاکیزه اش.

یاد امام زمان علیه السلام

اگر کسی امام زمان علیه السلام را شناخت دیگر یادش را از خاطر نخواهد برد.

اگر کسی مهربانی های او را دید دیگر فراموشش نخواهد کرد.

اگر کسی احساس انس با امام زمان علیه السلام کرد آنگاه همیشه به یادش خواهد بود.

راستی میشود مگر کسی که پدرش را برادرش را دوست مشفق و دلسوزش را از یاد نمی برد امام زمانش را به فراموشی بسپارد؟

حق کدامین پدر افزون تر از حقوق امام زمان علیه السلام است؟

کدام برادر مهربان تر از او است؟

دلسوزی چه دوستی بیشتر از دلسوزی ها و محبت های او است؟

ایشان خود خطاب به شیعیانش فرمودند:

" ما در مراعات حال شما کوتاهی نمیکنیم و یادتان را از خاطر نمیبریم."

وقتی او که ذخیره همه هستی ثمره ی همه ی رسالت ها منبع همه ی کمالات سر چشمه ی همه ی خیرات و جلوه گاه همه ی نیکویی ها و زیبایی ها است یاد شیعیان را از خاطر نمیبرد آیا رواست فراموشی آنان نسبت به آن امام مهربان !؟

که می فرمایند:

" اگر یاد او نبود بلاهای سخت بر شیعیان فرود می آمد و دشمنان آنان را نابود می کردند."

این که او به یاد شیعیانش بود و برای شان دعا  کرد و در فتنه های بنیان سوز دوره غیبت عنایت خویش را از آنان دریغ نداشت باعث استقرار و استمرار حیات ایشان بود آیا رواست غفلت آنان از او و حقوق آن بزرگوار؟!