*/خیر خواهی و خیر اندیشی در حق آن حضرت/*

یکی دیگر از تکالیف مردم خیر خواهی و خیر اندیشی در حق آن حضرت است .یعنی مومن باید آن چه برای امام علیه اسلام خیر و شایسته است و رضایت آن حضرت در آن می باشد به جا آورد و این مقصود به دست نمی آید مگر با اطاعت از او وتقوای الهی.

به یقین پیروان هر امامی اگر به حقیقت خیر خواه او باشند از او اطاعت می کنند و از فرمان او سرباز نمی زنندو کسی که خیر خواه امام خویش است مایه ی زینت او خواهد بود نه مایه ی ننگ و عار او.

امام باقر علیه السلام فرمودند:

" رسول خدا صلی الله علیه وآله  فرموده اند : خداوند عز وجل به هیچ یک از دوستان خود که خویش را در اطاعت از امام خود و خیر خواهی او به زحمت انداخته است نظر نمی افکند مگر این که او با ما خواهد بود در رفیق اعلی."

امام علیه السلام می فرمایند :

" برای ما مایه ی زینت باشید و مایه ی عیب و زشتی ما نباشید."

************************************************************

*/تسلیم بودن و عجله نکردن در امر ظهور آن حضرت/*

تکلیف بعدی تسلیم بودن و عجله نکردن در امر ظهور آن حضرت است. مومن نباید عجول باشد و بگوید: چرا حضرت ظهور نمی کند ؟  دیگر غیبت بس است! ما دیگر تحمل نداریم !و....

یعنی باید صبور و در هر حال راضی به قضا و قدر الهی بود و اعتراضی ننمود و این به آن معنا نیست که دعا نمودن برای تعجیل ظهور آن حضرت و فراهم کردن مقدمات آن منعی داشته باشد بلکه مستحب نیز می باشد.

راوی به امام صادق علیه السلام  عرضه داشت : " خداوند مرا فدای شما نماید این امر کی خواهد شد که طولانی شده است بر ما ؟ حضرت فرمودند : آنان که {بدون توجه به امکان یا عدم امکان آن } خواهان این امر هستند و آن را آرزو می کنند به این آرزوی خود نمی رسند و آنان که در این امر عجله می کنند هلاک می شوند و آنان که تسلیم هستند نجات می یابند و امر شما به سوی ما خواهد بود."

عجله کردن و بی تابی نشان داد مضرات بسیاری دارد تا جایی که ممکن است فرد عجول به دنبال مدعیان مهدویت برود و از سر عجله آن ها را به عنوان مهدی قبول کرده گمراه شده و دیگران را گمراه کند.فرد عجول ممکن است به کلی مایوس یا منکر وقوع ظهور آن حضرت شود یا در کلام ائمه معصومین علیه السلام و وعده هایی که داده اند شک و تردید کند یا کلا آنها را تکذیب و رد نماید یا مبتلا به اعتراض یا انکار خداوند متعال و قضا وقدر الهی و عدالت او شود و دست از انتظار و دعا برای آن حضرت بردارد و یا بکلی تمام تکالیف خود را نسبت به امام علیه السلام ترک نماید یا دست به اعمالی بزند که مرضی شارع مقدس نیست .حال مومن در قول و عمل باید آن چیزی باشد که حضرت حجه علیه السلام فرموده اند :

" خدایا ! تویی آن که وقتی را که صلاح امر ظهور ولی تو است تا به او برای اظهار امرش و رفع پرده ی غیبت او اذن دهی بدون تعلیم می دانی ; پس مرا بر آن غیبت صبر عطا نما تا تعجیل آن چه تاخیر انداختی و تاخیر آن چه را تعجیل نمودی دوست نداشته باشم."