* دشمنی با دشمنان آن حضرت *

تکلیف دیگر مومن دشمنی کردن با دشمنان ماضی و حال و آینده آن حضرت است که یکی از مصادیق و معانی دشمنی با دشمنان خداست و در فروع دین از آن ب تبری یاد می شود و از علایم صدق وصحت ایمان شخص به خداست.یک محبت واقعی می تواند حقیقت وصدق محبت خود را تنها از راه دشمنی با دشمنان محبوب خویش نشان دهد.

دشمنان آن حضرت در انواع و اقسام مختلف و اصناف گوناگونی هستند که شرح و تفصیل آن در این مختصر ممکن نیست اما به اجمال باید گفت: دشمنان او کفار منافقان ملحدان معاندان و نظیر آنان هستند البته تا هنگامی که بر اعتقاد خود اصرار دارند و از آن بر نمی گردند و نیز تمام اشرار و همه ی افراد فاسق وفاجری که در فسق و فجور خود اصرار دارند و از ان بر نمیگردند .

همان گونه که دشمنان امام زمان علیه السلام در دشمنی خود دارای درجات و مراتبی هستند دشمنی با آنان نیز دارای درجات و مراتبی است که لازم است این درجات و مراتب مراعات شود . کمترین حد دشمنی بادشمنان امام علیه السلام همان اعراض قلبی و در مرحله ی بعد اعراض عملی به همراه اعراض قلبی است مانند اعراض از سخن گفتن معامله مشارکت ...

هم چنین لازم است در این دشمنی و اعمال آن شرایط امر به معروف و نهی از منکر با دقت رعایت شده و کوچکترین کوتاهی صورت نگیرد.

از جمله دشمنان امام علیه السلام ابلیس علیه العنه است که مومن باید نهایت دشمنی را با او داشته باشد و بهترین شکل دشمنی مومن با ابلیس و اعوان او همان مخالفت و عدم اطاعت از

آن هاست. به عبارت دیگر اطاعت از خدا و دین او و اطاعت از حجت وقت و سلوک در راه او و تهذیب نفس بهترین نوع دشمنی با ابلیس و اعوان اوست.

 دشمنان دیگر امام علیه السلام آثار سوء و گمراه کننده و ضاله دشمنان آن حضرت است که باید با قدرت با آن ها مبارزه کرد.این آثار می توانند فرهنگی یا غیر آن باشند. مانند کتب ضاله مراکز فساد/ تاسیس و ترویج روش های غلط اقتصادی ( هم چون ربا ) و دیگر آثار کفر و الحاد و عناد که مومن باید با حفظ شرایط و لوازم و توجه به آن چه مرضی خداوند متعال است با آنان مبارزه نماید.

امام صادق علیه السلام در توصیف شیعه می فرمایند:

دشمن ما را دوست نمی دارد و دوست دار ما را دشمن نمی دارد.

امام باقر علیه السلام می فرمایند:

با دشمن آل محمد دشمنی کن اگر چه روزه بسیار بگیرد و نماز بسیار بگذارد.

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

به خدا سوگند!خداوند به احدی اجازه نداده است که از غیر ما پیروی نماید و همانا هر کس از ما پیروی نمود با دشمنان مخالفت نموده است و هر کس در سخن یا فعلی با دشمن ما موافقت کند از ما نیست و ما از او نیستیم.