استقامت

در دوران غيبت حضرت مهدي عليه السلام فتنه هاي فراوان پدد مي آيد و مشكلات بسيار بر سر راه  دينداران و پيروان ولايت و امامت ايجاد مي شود تا آنجا كه نگاهباني ايمان و مواظبت بر تقوي همچون كندن بوته ي خاري يا نگه داشتن قطعه سنگي گداخته با دست دشوار مي گردد.

امتحانات الهي يكي پس از ديگري براي مومنين پيش مي آيد و ميزان صبر و استقامت آنان را ه بوته امتحان مي گذارد.

امام صادق عليه السلام مي فرمايد:

" امر فرج براي شما نمي رسد مگر پس از نابودي نه به خدا سوگند ! نمي رسد مگر پس از آنكه خوب و بد از هم جدا شوند نه به خدا سوگند ! نمي رسد مگر پس از آنكه در اثر آزمايشات گوناگون خالص و پاك شويد .

اساسا انتظار با آن همه فضايل وبركاتي كه دارد جز با صبر وشكيبايي حاصل نمي شود.

پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله وسلم فرمودند :

به وسيله ي صبر و استقامت منتظر فرج بودن عبادت است.

وامام رضا عليه السلام مي فرمايند:

چه نيكوست شكيبايي به همراه انتظار فرج... بر شما باد استقامت و شكيبايي .

مراقبت

تكليف ديگر مومن مراقبت است او بايد مراقب باشد درجات و مقامات معنوي وقرب او به آن حضرت نقصان نيابد و به دوري تبديل نگردد و دوستي و توجه آن حضرت را از دست ندهد .

مومن بايد مراقب باشد تا در انجام تكاليف خود در قبال آن حضرت كوتاهي وتساهلي نداشته باشد و انها را به بهترين صورت به جا آورد.

مومن بايد مراقب باشد كه در محضر امام زمان عليه السلام از ان چه باعث ناراحتي واندوهآن حضرت مي شود دوري كند و سعي نمايد تمام حالات حركات و سكنات او موافق خواست و اراده ي امام عليه السلام باشد. . لحظه اي از خواست و رضاي  ايشان كه رضاي خداوند متعال است غفلت ننموده ومرتكب اشتباه نگردد .

بر اساس روايات اهل بيت عليهم السلام اعمال شيعه  بر امام زمان عليه السلامعرضه مي شود به وي‍ژه در روزهاي دوشنبه پنج شنبه وجمعه در اين صورت بر شيعه لازم است مراقب باشد و عملي را مرتكب نشود كه حين عرض اعمال باعث شرمندگي او نزد امام عليه السلام شده و آن وجود مقدس را برنجاند .

از امام معصوم عليه السلام روايت شده است :

" اعمال امت در هر دوشنبه و پنجشنبه بر پيغمبر صلي الله عليه وآله وسلم عرضه مي شود پس به آن آگاه مي شود و هم چنين بر ائمه عرضه مي شود و به آن علم پيدا مي كنند. "

امام صادق عليه السلام مي فرمايند : " اعمال در روز پنجشنبه به رسول خدا و ائمه عليهم السلام عرضه ميشود."

مراقه به اين معنا است كه مومن در تمام اعمال افعال حركات و سكنات و در هر سخن و كلام خود مراقب امام خود باشد و بداند آن حضرت همه جا با اوست و آني از او جدايي وغفلت ندارد واو را فراموش نمي نمايد.

حضرت مهدي عليه السلام در نامه ي مبارك خود مي فرمايند:

" همانا بر احوال و اخبار شما اگاهيم و علم داريم و هيچ چيز از اوضاع شما بر ما پوشيده نيست ."

حضرت مهدي عليه السلام مي فرمايند :

"همانا ما از رسيدگي و

سرپرستي شما كوتاهي واهمال ننموده وياد شما را از خاطر نبرده و فراموش نكرده ايم."

مومن بايد مراقب رضاي خداوند متعال باشد و بداند امام زمان عليه السلام خود به دنبال رضاي خداوند متعال است ورضاي خداوند متعال و رضاي آن حضرت با پيروي كامل از ان حضرت و دين خدا و از راه تهذيب نفس به دست مي آيد .

روشن است كه مراقبت و مراتب آن كم كم انسان را به نتيجه ي مطلوب و بالاترين مقامات قرب و سلوك الي الله مي رساند و داراي بيشترين حد اهميت است.

مومنان بايد دعا كنند تا خداوند انان را بر ولايت و مقامات قرب به ان حضرت ثابت قدم و راسخ نگه دارد و اين نعمت و موهبت از آنان سلب نشود و آنها را از دست ندهد .مثلا اگر از اصحاب و ياوران و شيعيان آن حضرت هستند اين مر و اين موهبت محفوظ بماند و در آن تغييري حاصل نشود و استبدال به غير نگردد چنان كه در دعا مي خوانيم :

" و غير ما را به جاي ما قرار نده كه همانا گذاشتن ديگري ه جاي ما براي تو آسان است و چيزي نيست در حالي كه براي ما بسيار سنگين و گران است. "

* / دعا برترين عبادت هاست دعا كنيد و بر انچه تشويق شديد رغبت بورزيد

دعوت خدا را اجابت كنيد تا رستگار شويد و از عذابش نجات يابيد.       امام صادق عليه السلام

* / مرا بخوانيد كه شما را اجابت خواهم كرد آنان كه از پرستشمن سر باز مي زنند

 به زودي در خالي كه خوار  باشند وارد دوزخ خواهند شد .              غافر 60

خستگان عشق را ايام درمان خواهد آمد

غم مخور آخر طبيب دردمندان خواهد آمد

آنقدر از كردگار خويشتن اميدوارم

كه شفا بخش دل اميدواران خواهد آمد